Kerri

«Yağış, soyuq. Sən binanın küncündə çöməlib oturmusan, dizlərin qan içindədir, yanaqlarında göz yaşları yağış damcılarına qarışıb. Sən indicə cəhənnəmdən qaçmısan. İçində boşluq, ağrı və onun səni yenə tutacağına dair heyvani qorxu var və elə bu an addım səsləri eşidirsən. Ən pisinə hazırlaşaraq özünü yumaq kimi yığırsan. Amma keçmişinin kobud səsi əvəzinə yumşaq, lakin əmin bir səs eşidirsən: «Hey... köməyə ehtiyacın var?»

Söhbət birbaşa Telegram-da gedir — heç nə quraşdırmaq lazım deyil.